De Apostel Paulus (5 v. Chr. –64 n.Chr.)

De Heere Jezus had tijdens Zijn leven op aarde te maken met veel vijandschap. De satan was voortdurend bezig mensen op te zetten tegen het Evangelie. Door haat gedreven spijkerden de mensen Jezus aan het kruis. Ook de volgelingen van de Heere Jezus kregen te maken met de haat tegen het Evangelie. We lezen in de Bijbel hoe de apostel Paulus regelmatig gevangen genomen is en gegeseld werd. Paulus heeft veel meegemaakt. Hij is vaak op reis geweest om het Evangelie in andere landen te brengen. Hij wordt daarom ook wel de “heidenapostel” genoemd! Over deze belangrijke apostel, één van de eerste evangelisten, gaan we nu iets schrijven.



Saulus, zo heette Paulus voor zijn bekering, is geboren ongeveer in dezelfde tijd dat Jezus werd geboren. Maar Saulus werd wel geboren buiten Palestina, in Tarsus, een plaats in Klein-Azië. We noemen dit gebied nu Turkije. De ouders van Saulus waren Joden. Het waren zeker gelovige Joden. Saulus betekent: de afgebedene. Zij hebben de geboorte van Saulus gezien als een gebedsverhoring! Veel Joden woonden sinds de ballingschap (=wegvoering van de Joden naar Babel), buiten Palestina. Het kwam in die tijd vaker voor dat rijke, gelovige ouders hun jongens naar Jeruzalem stuurden voor goed Joods onderwijs. En dan vooral natuurlijk onderwijs in de Joodse godsdienst. Dit deden de ouders van Saulus ook. Waarschijnlijk logeerde Saulus bij zijn getrouwde zuster, die in Jeruzalem woonde (Hand. 23:16). Er was in die tijd een hele beroemde Joodse leermeester in Jeruzalem. Hij heette rabbi Gamaliël. Van deze rabbi kreeg Saulus ook onderwijs. Saulus was in zijn tijd dus een geleerd persoon. Het is niet bekend of Saulus Jezus heeft ontmoet. Ik denk het wel. In ieder geval weten we dat hij zeer vijandig stond tegenover het christendom! De Bijbel beschrijft ons hoe Saulus de christelijke gemeente probeert te verwoesten en vele mannen en vrouwen in de gevangenis brengt! (Hand. 8:3). Ja, zo vijandig was Saulus dat hij zelfs naar Damascus reist om daar de volgelingen van Jezus gevangen te nemen! Maar de satan mag machtig zijn, God is almachtig. Hij laat Zijn kerk niet verwoesten! De Heere grijpt in het leven van Saulus in op de weg naar Damaskus. Saulus wordt Paulus, dat betekent: de kleine. Paulus stelt zich vanaf nu helemaal in dienst van Christus en Zijn gemeente! In plaats van gemeenten te verwoesten zal Paulus voortaan nieuwe gemeente gaan stichten! In plaats van een vervolger van christenen zal hij nu zelf vervolgd gaan worden. Wie zegt er nu dat er voor de Heere iets onmogelijk is?!

Na Paulus bekering moet hij al spoedig wegvluchten uit Damascus. Hij verblijft daarna eerst 3 jaar in Arabie en daarna 10 jaar in z’n geboorteplaats Tarsus. Dan pas mag hij aan het werk voor de Heere. Samen met Barnabas wordt Paulus door de gemeente van Antiochie uitgezonden op zendingsreis. Paulus heeft vele nieuwe gemeenten mogen stichten tijdens z’n (op z’n tenminste) drie gemaakte zendingsreizen. De eerste zendingsreis van Paulus vindt plaats van 46-48. Paulus brengt dan het Evangelie in Cyprus en in Klein-Azie. Op de tweede zendingsreis, van 48-52, komt Paulus ook in Europa! Bij Troas steekt hij de zee over en bezoekt dan Macedonie en Griekenland. Zo ontstaan er verschillende gemeenten onder anderen: Filippi, Athene en Korinthe. Tijdens de derde zendingsreis, van 52-57, verblijft Paulus vooral in Efeze. Hij bezoekt ook Macedonie en Griekenland weer. Daarna keert hij terug naar Jeruzalem.


Kaart van het gebied waarin Paulus zendingsreizen plaats vonden.

Paulus had het niet gemakkelijk op zijn zendingsreizen. Hij heeft veel tegenstand ontmoet. Waar het Evangelie gebracht wordt daar is ook de satan aanwezig om dit werk weer af te breken. Paulus is verschillende keren gegeseld, hij is zelfs een keer gestenigd en ook heeft hij drie keer een schipbreuk geleden. Vele keren heeft Paulus in de gevangenis gezeten en dat alleen omdat hij het “licht” van het Evangelie bracht bij mensen die in “duisternis” zaten. In 2 Korinthe 11: 23-33 beschrijft hij kort wat hij zoal heeft meegemaakt tijdens z’n zendingsreizen. In 57 wordt Paulus in Jeruzalem gearresteerd. Men beschuldigd hem ervan dat hij heidenen meegenomen zou hebben de tempel in. Het is natuurlijk niet waar. Maar het volk is opgehitst door de Joodse leiders. En het volk zou hem gedood hebben als de Romeinse soldaten hem niet te hulp waren gekomen. Hij wordt nu door de Romeinen gevangen genomen. Bij zijn verhoor beroept Paulus zich op de keizer. Dit mocht hij als Romeins burger doen. Elk Romeins staatsburger mocht vragen of zijn zaak voor de keizer mocht komen.



Zo was men er zeker van dat er een eerlijk proces zou zijn. Vaak werden rechters in die dagen omgekocht, ook werden er regelmatig valse getuigen gezocht tegen betaling! En dus gaat Paulus nu op reis naar Rome, uiteraard onder leiding van een aantal Romeinse soldaten! De tocht naar Rome vindt plaats per boot over de grote Middellandse Zee. Dat was de beste manier om in die tijd te reizen. Maar niet ongevaarlijk. Het schip waarmee Paulus naar Rome gebracht wordt, leidt schipbreuk. De schepelingen komen gelukkig allemaal heelhuids op Malta (= een eiland bij Italië) terecht, precies zoals Paulus gezegd had! Maar uiteindelijk komt hij toch als gevangene in de grote Romeinse hoofdstad aan. Er waren in die tijd nog geen echte christenvervolgingen. En Paulus wordt er goed behandeld. Het wachten is nu op de Joden die Paulus beschuldigd hebben. Maar na twee jaar (!) zijn de beschuldigers van Paulus nog niet komen opdagen. Daarom laat men Paulus weer vrij. Paulus is hierna weer op zendingsreis gegaan ondanks alle gevaren. We weten van deze periode niet zoveel. Wel denkt men dat hij in deze periode ook in Spanje (Cadiz) is geweest om het Evangelie te brengen. Maar zeker is wel dat Paulus in 64 gevangen zit in Rome. De omstandigheden zijn deze keer anders. Nog steeds zit keizer Nero op de troon. Maar hij is nu een wrede keizer geworden die overal in zijn rijk de christenen laat vervolgen. De christenen komen vaak op afschuwelijke wijze om het leven in de arena’s. Aangenomen wordt dat Paulus in Rome gestorven is in de arena. Als laatste heeft hij in Rome de brief aan Timotheus nog geschreven. Het is tevens zijn afscheidsbrief voor de gemeenten voor welke hij zoveel heeft mogen betekenen. Paulus heeft veel moeten lijden vanwege het Evangelie dat hij bracht. Maar hij heeft ook een rijke oogst op zijn arbeid mogen zien. Heel veel nieuwe christelijke gemeenten zijn door zijn werk ontstaan. En voor ons geldt dat hij het Evangelie ook in Europa heeft gebracht! En nog steeds is Paulus belangrijk voor ons. Hij heeft ook verschillende bijbelboeken geschreven waaruit we nu nog steeds kunnen lezen.

Afscheidsbrief van Paulus
2 Timotheus 4:6-8

“Want ik word nu tot een drankoffer geofferd, en de tijd mijner ontbinding is aanstaande. Ik heb de goede strijd gestreden, ik heb de loop geëindigd, ik heb het geloof behouden. Voorts is mij weggelegd de kroon der rechtvaardigheid, welke mij de Heere, der rechtvaardige Rechter, in die dag geven zal; en niet alleen mij, maar ook allen die Zijn verschijning liefgehad hebben...”

Laatste nieuws